Afgelopen vakantie was ik onder andere in Dessau en heb (eindelijk) het Bauhaus museum, het Bauhaus gebouw en de ‘Meisterhauser’ (de huizen voor de docenten) bezocht.
Het Bauhaus was een opleidingsinstituut voor beeldende kunst, ambacht, design en architectuur. Uiteindelijk heeft het een maar een korte periode bestaan (1919 – 1933), maar de invloed is op allerlei manieren nog steeds zichtbaar.
In 1919 opgericht in Weimar (o.l.v. Walter Gropius), met als doel een verbinding van kunst, ambacht en industrie. In 1925, door politieke omstandigheden, verhuisd naar Dessau.
Oorspronkelijk geïnspireerd op de Engelse Arts and Crafts-beweging (samensmelten van kunst en ambacht), evolueerde het Bauhaus (ook onder invloed van kunstbeweging De Stijl) tot het modernisme. Er zijn vele boeken verschenen over deze opleiding, ik beperk me hier tot een zeer korte introductie.
De manier van lesgeven was voor die tijd heel vernieuwend. Als je door het museum loopt, valt vooral de grote diversiteit aan stijlen, ontwerpen en materialen op. Studenten werden aangemoedigd vooral veel te experimenteren en de eigen creativiteit te onderzoeken.
De schilder Johannes Itten (zelf kreeg ik tijdens mijn opleiding in de 80er jaren les over zijn kleurenleer) gaf er een spraakmakende Vorlehre-cursus, bedoeld tot het stimuleren van de zelfwerkzaamheid. Na Itten, in 1923, kregen Paul Klee en László Moholy-Nagy die taak toegewezen. Andere vooraanstaande kunstenaars, zoals Oskar Schlemmer en Wassily Kandinsky maakten ook deel uit van het lerarenkorps.
Het uiteindelijke ideaal was een architectuur die maatschappelijke impact heeft. Een betere woonomgeving, met efficiënte en elegante meubels en gebruiksvoorwerpen. Eenvoudig van vorm en industrieel te produceren.
Dat de leraren een gewaardeerde positie hadden, blijkt ook uit de bouw van de ‘meisterhauser’, waar een deel van de docenten geheel in baushausstijl, konden wonen.
